Ο σπαραγμός της Ουκρανίας

Για τα γεγονότα και τις εξελίξεις στην Ουκρανία γράφτηκαν πολλά. Στην Ελλάδα η κοινή γνώμη διχάστηκε ακολουθώντας ψυχροπολεμικά κριτήρια επιλογής. Με ξεχωριστό ενδιαφέρον πάντως μπορούσε να διαβάσει κανείς την ανάλυση του Ιμμάνιουελ Βάλενσταϊν: Γεωπολιτική του σχίσματος στην Ουκρανία και η απόκλιση Η.Π.Α. και Γαλλο-Γερμανικού άξονα. Ένα από τα ελάχιστα κείμενα που έδειξε νηφάλια ότι τα συμφέροντα των δυτικών δυνάμεων στην Ουκρανία δεν ταυτίζονται και είναι λάθος να τσουβαλιάζονται ως ενιαία.

Στο περιεκτικό άρθρο του ο Ρογήρος "Σχετικά με το Ουκρανικό ζήτημα: σύγχυση γενικώς", μέσα από μια σύντομη καταγραφή του ιστορικού παρελθόντος της Ουκρανίας, ανέδειξε την ουσιαστική διχοτόμηση της χώρας. Τα διαφορετικά γλωσσικά και εθνοτικά χαρακτηριστικά της Δυτικής φιλογερμανικής Ουκρανίας με την ρωσόφωνη Ανατολική, φανερώνουν το βαθύ σχίσμα των δύο περιοχών και των πληθυσμών τους.

Ο Ρωσόφωνος πληθυσμός στην Ουκρανία
σύμφωνα με απογραφή του 2001

Στην Ανατολική Ουκρανία η ημι-αυτόνομη σύμφωνα με τις Συνθήκες "Δημοκρατία της Κριμαίας'', έχει το δικό της Κοινοβούλιο, φιλοξενεί περίπου 2.5 εκατομμύρια κατοίκους κατά βάση Ρωσόφωνους και διαφοροποιείται πολιτισμικά από την κατάσταση στη Δυτική Ουκρανία.

Σε παρόμοιες καταστάσεις μπορεί βέβαια κάποιος να θυμηθεί τον Σάμιουελ Χάντιγκτον και το βιβλίο του "Η σύγκρουση των πολιτισμών". Ο ανασχηματισμός της παγκόσμιας τάξης καθορίζεται από την επιρροή του πολιτισμικού παράγοντα σε κάθε γεωγραφική περιοχή του πλανήτη.

Οι Ουκρανικές κυβερνήσεις πάντως ήταν καθεστώτα βαθύτατα διεφθαρμένα και ολιγαρχικά δομημένα. Μια διεφθαρμένη ολιγαρχία κυβερνούσε ανέκαθεν την χώρα χρησιμοποιώντας και την γραφειοκρατία για να ελέγχει τις καταστάσεις, καταληστεύοντας τον δημόσιο πλούτο και δημιουργώντας τεράστιες ανισότητες.

Η επικράτηση των τρολ

Εδώ και χρόνια έχουμε εθιστεί σε μία εικονική πραγματικότητα. Υπό τον πανικό συγκράτησης της αύξησης του δημοσιονομικού ελλείμματος τα μέτρα και οι νόμοι που θεσπίζονται πρόχειρα και χωρίς κανέναν σχεδιασμό παρουσιάζονται ως αναγκαία ενώ το σύνολο της ακολουθούμενης πολιτικής προπαγανδίζεται ως αναπόφευκτο. Έχουμε πειστεί πως ότι συμβαίνει γύρω μας αποτελεί τη  μοναδική "ορθή λύση''.

Για τα αδιέξοδα της ορθής λύσης δεν χρειάζεται να κάνουμε λόγο. Έχουν γραφτεί πολλά, υπάρχουν δείκτες ενώ πάνω από όλα οι ίδιοι οι πολίτες βιώνουν τις τραγικές συνέπειες. Η ανυπόφορη κατάσταση όμως δεν θα είχε εμπεδωθεί ως αναγκαία ανεκτή στη συνείδηση του κόσμου, αν υπήρχε η ελάχιστη διάθεση κριτικής κατά της κυβερνητικής πολιτικής από τα μέσα ενημέρωσης.

Ο ασφυκτικός έλεγχος των media, της τηλεόρασης, των παραδοσιακών μέσων και εφημερίδων ήταν το αναγκαίο μέσο για να επιτευχθεί ο σκοπός. Η συγκυβέρνηση επικράτησε έστω οριακά και καλπονοθευτικά αλλά κατάφερε να διατηρηθεί στην εξουσία επειδή ακριβώς ήλεγξε ασφυκτικά την αλήθεια την οποία και βαθμηδόν υπέταξε στην προπαγάνδα.

Η ΕΡΤ ήταν ένα από τα θύματα. Όταν λειτούργησε εκτός της κυβερνητικής γραμμής την έκλεισαν σύμφωνα με τις επίσημες δηλώσεις κομματικών παραγόντων της ΝΔ Κλείσαμε την ΕΡΤ γιατί δεν στήριζε τον Σαμαρά!.  Ακούσαμε βέβαια για το υπέρογκο κόστος λειτουργίας της, που ισχύει, για τις χιλιάδες των αχρείαστων συμβούλων που οι ίδιοι οι συγκυβερνώντες βέβαια διόριζαν όλα αυτά τα χρόνια, για όλη την κακοδιαχείριση που οι ίδιοι γέννησαν ως αιτία του κακού. Αντιστράφηκε όπως πάλι η πραγματικότητα. Το αίτιο του προβλήματος παρουσιάστηκε ως λύση του. Γι αυτό και η λύση βέβαια απέτυχε. 

Η παρθενογέννεση της ΝΕΡΙΤ συνοδεύτηκε με την δημιουργία ενός νέου Υπουργείου (!) για να χωρέσουν πάλι κολλητοί, συγγενείς, φίλοι και φίλες. Η νέα δημόσια, κατ' ευφημισμό, τηλεόραση λειτούργησε ανεκδοτικά και για την ίδια την κυβέρνηση αφού είναι στην απόλυτη αφάνεια. Αμφιβάλλω αν την παρακολουθούν και ο ίδιος ο κ. Καψής ή Προκοπάκης που βέβαια αποδέχτηκαν και δημοσίως τον αναξιοκρατικό διορισμό του προσωπικού της ΔΤ, για να αποδείξουν πόσο περίτρανα αγνοούν την αξιοκρατία και τον σεβασμό της κοινής γνώμης. Παντελής Καψής: Αναξιοκρατικά αλλά με διαφάνεια οι προσλήψεις στη ΔΤ!

Νωρίτερα σε ένα άρθρο 7 λέξεων (!) σε ένα πολυνομοσχέδιο του Υπουργείου Υγείας (sic) χαρίστηκαν στους σημερινούς καναλάρχες, οι οποίοι ακόμα χρωστούν εκατοντάδες εκατομμύρια στο κράτος και στις τράπεζες, οι ψηφιακές άδειες μετάδοσης του τηλεοπτικού προγράμματος. Ψηφιακό ρουσφέτι στους καναλάρχες. Έτσι, το ζήτημα της ενημέρωσης έκλεισε σεμνά και ταπεινά. Ολοκληρωτικός έλεγχος μέσα από οργανωμένα συμφέροντα. Άλλοι παίχτες δεν χωρούν, πλέον η κοινή γνώμη θα δέχεται απερίσπαστα και ομοιόμορφα την προβολή του έργου "σωτηρία της χώρας''. 

Η έκθεση των δημοσιογράφων χωρίς σύνορα τοποθετεί πλέον την Ελλάδα, μετά από βουτιά 50 θέσεων τα τελευταία 5 χρόνια του Μνημονίου, στον πάτο της Ευρώπης σχετικά με την ελευθερία του τύπου. Συνολικά στην 99η θέση της ελευθερίας του τύπου στα 180 κράτη. Βουτιά στο μαύρο για την ελευθερία του τύπου στην Ελλάδα. Οι κάτοικοι του Κιργιστάν ή της Γκαμπόν απολαμβάνουν πιο αντικειμενική ενημέρωση σύμφωνα με τους ίδιους τους δημοσιογράφους που αξιολογούν το καθεστώς ελευθερίας του τύπου σε μία χώρα. 

Οι New York Times εξάλλου είχαν επισημάνει σε άρθρο τους την λογοκρισία της παρεχόμενης ενημέρωσης στην Ελλάδα αναγνωρίζοντας ότι οι πολίτες στρέφονται πλέον στα εναλλακτικά μέσα και στο ίντερνετ αμφισβητώντας τα taboo που παρουσιάζονταν ως αλήθεια από τα συστημικά και καθεστηκυία μέσα. NYTimes: Οι Έλληνες αμφισβητούν τα παραδοσιακά μέσα και στρέφονται στο διαδίκτυο 

Έτσι λοιπόν πορευτήκαμε και πορευόμαστε ακόμα αυτά τα χρόνια. Σε μια εικονικά κατασκευασμένη πραγματικότητα ακόμα και για τα συνθήματα - σημαίες της κυβέρνησης, όπως αυτό του "πρωτογενούς πλεονάσματος". Να μην ξεχνούμε άλλωστε ότι 5-6 Υπουργοί της κυβέρνησης (κ.κ. Μιχελάκης, Καψής, Παναγιωτόπουλος, Κεδίκογλου, Γκιουλέκας, Αδριανός κ.λ.π.) είναι δημοσιογράφοι και γνωρίζουν πως να κάνουν την δουλειά τους η οποία ταυτίζεται με τον έλεγχο της κοινής γνώμης.

Μαύρο

Για τις ζωές που χάθηκαν.
Για τρεις μητέρες.
Για εννιά παιδιά.

Μαύρο για όσα είπαν οι διασωθέντες στις κάμερες.
Μαύρο για όσα ακούστηκαν.

Οι δηλώσεις είναι σοκαριστικές.

Γιατί να πουν ψέμματα οι γονείς που έχασαν τα παιδιά τους;
Ποιος πατέρας θα έλεγε ψέμματα για τα παιδιά που έχασε μπροστά στα μάτια του;

Ύβρις. Ανθρώπινη. Όχι αριστερή. 

Οι περιγραφές: Το πλοιάριο των προσφύγων άρχισε να βυθίζεται. Φώναζαν“Please help me” κι η απάντηση που έπαιρναν ήταν “fuck you”. Κάποιοι -κυρίως άντρες- κατάφεραν να ανέβουν στο σκάφος του λιμενικού και ζητούσαν απελπισμένοι σωσίβια ώστε να ξαναπέσουν στην θάλασσα για να σώσουν τους δικούς τους που χάνονταν μπροστά στα μάτια τους. 

Όχι μόνο δεν τους έδωσαν σωσίβια, αλλά όταν ένας βρήκε ένα ξύλο και το άπλωσε σε κάποιον δικό του που ήταν στο νερό κι αγωνιζόταν να σωθεί, οι λιμενικοί άρχισαν να τους χτυπούν με κλωτσιές. Σε κάποιον και έφτασαν στο σημείο να βάλουν όπλο στο λαιμό για να σταματήσει τις προσπάθειες.

" Όταν είδαν μόνο τα τουρκικά πλοιάρια να έρχονται αναγκάστηκαν να μας περιμαζέψουν. Αν είχαν χρόνο θα μας είχαν σκοτώσει όλους ".

“Λένε ψέμματα- προς την Τουρκία μας τραβούσαν. Τα δύο πτώματα εκεί βρέθηκαν,
αν έλεγαν αλήθεια, δε θα τα έβρισκαν στην Τουρκία”.

“Έβλεπα να πνίγονται τα παιδιά μου η γυναίκα μου και τους είπα: σκοτώστε με και μένα”.

Μαύρο για τις δηλώσεις που κρύφτηκαν απ' τα κανάλια.

Μαύρο στην προπαγάνδα που εκμηδενίζει την άλλη άποψη.
Μαύρο στους Πρετεντέρηδες και τα παπαγαλάκια.
Μαύρο στους υποκριτές. 

"Τώρα λένε ότι τους ευχαριστούσαμε που μας έσωσαν, αυτούς που σκότωσαν τα παιδιά μας και τις γυναίκες μας. Δεν είπαμε ευχαριστώ, κλαίγαμε και ζητούσαμε τα πτώματά τους".

Μαύρο για τις φτιαχτές δηλώσεις, τις θεσμικές, τις πλαστογραφημένες.
Μαύρο στην παραχάραξη της αλήθειας ιδίως όταν αφορά ανθρώπινες ζωές.
Πλαστές οι καταθέσεις των διασωθέντων στο Λιμενικό

Πως διενεργεί την ανάκριση ο ίδιος ο εγκαλούμενος;
Απαγορεύεται από το νόμο.

“Να φέρουν μπροστά μας αυτούς που μας έφεραν σε αυτή την κατάσταση, για να πουν αν λέμε την αλήθεια"

Μπορούν να εξεταστούν οι λιμενικοί. Κατ' αντιπαράσταση. Προβλέπεται και από το νόμο.
Διατυπώνονται κατηγορίες. Σοβαρές.
Παράλειψη από λύτρωση σε κίνδυνο ζωής.

Θα γίνει ανεξάρτητη έρευνα;
Ή θα το αφήσουμε να ξεχαστεί, να χαθεί, να σβήσει;


Yπήρχαν συνθήματα του ίδιου σώματος πριν λίγα χρόνια ανατριχιαστικά. Δεν πρέπει να εκφράζουν τους Έλληνες.
" Έλληνας γεννιέσαι δεν γίνεσαι ποτέ, το αίμα σου θα χύσουμε γουρούνι Αλβανε."
Λίγο καιρό πριν ο αρχηγός της ΕΛΑΣ δήλωνε για τους μετανάστες''κάντε τους το βίο αβίωτο''

Είναι δυνατόν να λέγεται για ανθρώπους αυτό από ένα συντεταγμένο κράτος και να μην παραιτείται κανείς; Ναι, όταν είναι η επίσημη πολιτική.
Ο ίδιος ο Πρωθυπουργός, πριν λίγους μήνες, δήλωνε Έχουμε τόσους άνεργους όσους παράνομους μετανάστες, φτάνει πια !

Μαύρο για το έγκλημα.
Όλα αυτά σοκάρουν μόνο τον Επίτροπο της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τα ανθρώπινα δικαιώματα.
Δεν συγκινούν κανέναν επίσημο στην Ελλάδα.
Εδώ περισσεύει η υποκρισία.
Μικρύναμε.

Μαύρο για την Ελλάδα.
Που δεν έμαθε να ζητά συγγνώμη.
Που δεν διδάσκει στα παιδιά της την έννοια της κατάστασης ανάγκης.
Τον σεβασμό της αξίας του ανθρώπου.
Αρχή υπέρτερη σε όλα στα Διεθνή νομοθετήματα.

Σώστε αυτούς που πνίγονται λέει. Προστατέψτε την ανθρώπινη ζωή.

Σώστε αυτούς που βρίσκονται σε κατάσταση ανάγκης.

Δεν λέει πουθενά πετάξτε τους στην Τουρκία. Ούτε λέει ξεφορτωθείτε τους μέσα σε τρικυμίες.

Προστατέψτε την ανθρώπινη ζωή πρώτα από όλα λέει. Αυτό είναι το καθήκον και η νόμιμη υποχρέωση.

Μαύρο στην Ελλάδα.
Για τα παιδιά που ανασύρονται πνιγμένα από την Τουρκία.
Για τα παιδιά που θα μείνουν στον πάτο της θάλασσας.
Εννιά παιδάκια. Θα προστεθούν με άλλα.

Μαύρο για όλους τους αδιάφορους.
Θα υπάρξουν και άλλα Φαρμακονήσια.
Ούτε ήταν το πρώτο.

Μαύρο για τον Υπουργό και τις απαράδεκτες δηλώσεις του.
Την εκχυδαϊσμένη συμπεριφορά του.
Δεν καπηλεύεται κανείς τίποτα.
Οι αλληλέγγυοι, τα κινήματα και η αριστερά πάλευαν πάντα, μόνοι, σε αυτά.
Για τον άνθρωπο.
Από την εποχή του 3%.
Και θα συνεχίσουν και τώρα.
Ακόμα και όταν φύγουν οι κάμερες.

Μαύρο για την χώρα μας που ξέχασε πόσους πρόσφυγες θρήνησε και αυτή.
Στα ίδια νερά, όταν τους δικούς της ανθρώπους δεν τους έπαιρναν οι βάρκες.

Είμαστε και εμείς λαός προσφύγων.
Οι παππούδες μας ήρθαν από την Μικρασία.

Η εκκλησία γιατί δεν μιλά;
Ακόμα και ο Χριστός, πρόσφυγας γεννήθηκε.
Διωγμένος αναγκαστικά από τον τόπο του.                                         

Μαύρο.
Και ένα συγγνώμη από τους υπόλοιπους, από εμάς.
Λυπούμαστε. Είναι το λιγότερο.

Υ.Γ. Η πρώτη εικόνα είναι Κοσοβάρου πρόσφυγα το 1999.
Ο πόνος όμως του πατέρα πρόσφυγα που χάνει όλη την οικογένεια του στο δρόμο προς την ελευθερία είναι ο ίδιος. Δεν μπορεί να έχει κριτήρια χρώματος, φυλής ή σημαίας. Είναι πέρα για πέρα μόνο ανθρώπινος σύμφωνα και με την σύμβαση της Γενεύης.

Ο θάνατος του μικρομεσαίου

Το νέο ποινολόγιο για τις εκπρόθεσμες δηλώσεις Φ.Π.Α. ακόμα και για μία ημέρα εκπρόθεσμης δήλωσης, προβλέπει 1000 ευρώ πρόστιμο. Ο νόμος αφορά όσους τηρούν βιβλία β΄ κατηγορίας δηλαδή όλους τους μικρομεσαίους επιχειρηματίες και τους ελεύθερους επαγγελματίες. Τα φορολογικά πρόστιμα απειλούν πλέον ευθέως την πλειονότητα των ελληνικών οικογενειών και εκατομμυρίων παραγωγικών ανθρώπων.

Σε περίπτωση μάλιστα που ένας εξ αυτών υποπέσει και δεύτερη φορά σε αδυναμία πληρωμής του φ.π.α. το πρόστιμο ανέρχεται στα 2.500 ευρώ. Σε κάθε περίπτωση αν η οφειλή δεν εξοφληθεί μέσα σε δύο μήνες επιβαρύνεται και με 10%, πρόστιμο που ξεπερνά τα νόμιμα όρια της τοκογλυφίας αλλά θεσπίζεται με νόμο.
Φορολογικά πρόστιμα: Η επιλογή της παράνοιας;

Η ιδιαιτερότητα των ελληνικών μικρομεσαίων επιχειρήσεων αφορούσε μέχρι πρότινος εκατοντάδες χιλιάδες υγιείς και βιώσιμες, εμπορικές - βιοτεχνικές δραστηριότητες που απλώνονταν γύρω μας , συνθέτοντας την μικρή επιχειρηματικότητα σύμφωνα και με τα δεδομένα της χώρας. Με τις νέες ρυθμίσεις όσες επιχειρήσεις σκέπτονταν να δοκιμάσουν να δραστηριοποιηθούν στο σημερινό ζοφερό περιβάλλον ουσιαστικά αποθαρρύνονται να μην το επιχειρήσουν καν.

Άλλες που πάλευαν να σταθούν όρθιες τους οδηγούνται στο κλείσιμο βιβλίων και στη νέκρωση. Είναι απελπιστικό. Το κράτος πολεμά την ελεύθερη οικονομία, τους επαγγελματίες, τους εμπόρους, τις μικρομεσαίες οικογενειακές επιχειρήσεις, τη ραχοκοκαλιά της ελληνικής οικονομίας, δεδομένης της υψηλής συμμετοχής των μικρομεσαίων στην απασχόληση αλλά και της προστιθέμενης αξίας τους στην οικονομία.

Οι άνθρωποι που διοικούν είναι πραγματικά επικίνδυνοι για τον τόπο. Και συνεχώς ξεπερνούν τα όρια. Πόσο ακριβά θα πληρώσουμε ακόμα τις καταστροφικές επιλογές μας στην κάλπη ιδίως τα τελευταία χρόνια ;

Οι προβλέψεις των φορέων για το 2013 έκαναν λόγο για 170.000 νέα "λουκέτα" και απώλεια 195.000 θέσεων απασχόλησης (εργαζόμενοι, αυτοαπασχολούμενοι και μισθωτοί), ενώ, σύμφωνα με τα στοιχεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, από το 2008 έως και το 2011 έκλεισαν συνολικά 121.538 επιχειρήσεις και χάθηκαν 310.062 θέσεις απασχόλησης. Το 2014 τα νούμερα θα αυξηθούν όχι μόνο ένεκα της κρίσης αλλά και της ακολουθούμενης πολιτικής.

Χιλιάδες "λουκέτα" μετρούν πλέον και οι βιοτέχνες καθώς στο τέλος της χρονιάς και μόνο στην Αθήνα αναμένεται να ξεπεράσουν τις 10.000. Τα τελευταία στοιχεία του Βιοτεχνικού Επιμελητηρίου Αθήνας (ΒΕΑ) είναι αποκαρδιωτικά: από το 2009 έως το 2012 έχουν "χαθεί" 7.747 επιχειρήσεις (διαμορφώνονται σε 41.433 από 49.180) ενώ το 2013 αναμένεται να καταλήξει με ακόμα 2.500 "λουκέτα" μικρομεσαίων βιοτεχνών. Μεγάλο πλήγμα έχουν δεχτεί οι "παραδοσιακοί" κλάδοι των εργασιών οικοδομών (1.575 "λουκέτα") και του υποδήματος - ένδυσης (1.230 "λουκέτα"). Η χώρα σμικρύνεται και οι νεόπτωχοι αρχίζουν να διαμορφώνουν μια νέα τάξη γύρω μας. 

Στα όρια των αντοχών της η ραχοκοκαλιά της οικονομίας

Η ''διαπραγμάτευση''

"Γιάννη forget about it''.

Και ο Γιάννης το ξέχασε. Ευθύς αμέσως. 

Τι ξέχασε ο Γιάννης; 

Την διαπραγμάτευση βέβαια. 

Ένα forget about it, ήταν όλη η ιστορία.

Διαβάζαμε εμείς για κόκκινες γραμμές και για αγωνία στο κόκκινο για τις εξελίξεις. 

Kαι μετά μας έστειλαν τον λογαριασμό.
Kάτι δισεκατομμύρια. Να πληρώσουμε για όσο ζούμε.
Μαζί με τις επόμενες γενιές. 

Το αποκάλυψε η κριστίν Λαγκάρντ. 

Greek Finance Minister. I turned down the IMF's of an alliance in favour of a debt instructure

Ο Όλι Ρεν από την άλλη αποκάλυψε όχι μόνο την ανύπαρκτη διαπραγματευτική συμπεριφορά του Παπανδρέου τους κρίσιμους μήνες πριν από την υπογραφή του πρώτου μνημονίου, αλλά και μετά, για το μείζον θέμα του «κουρέματος» του ελληνικού χρέους. 

Όταν ο Γιώργος αρνήθηκε το κούρεμα στον Στρος Καν

Για την πραγματικότητα της διαπραγμάτευσης ευτυχώς μας ενημέρωσαν οι ξένοι πολιτικοί.
Στην Ελλάδα ακούγαμε παραμύθια με δράκους και πράσινα άλογα. 

Η χαμένη μας γενιά

H χαμένη γενιά των Ελλήνων, των νέων Ελλήνων, συναντιέται πλέον στους σταθμούς των λεωφορείων, των τρένων και των αεροδρομίων στο δρόμο της φυγής. Η Ελλάδα πλέον μένει γι αυτούς ως μια χώρα που μπορούν να επισκέπτονται για λίγο και με άδεια από τον εργοδότη τους. Και όμως είναι η πατρίδα τους. 

Η μεγαλύτερη πληγή της χώρας είναι στην ουσία η συνειδητή απώλεια του ανθρώπινου δυναμικού της και ιδίως των νέων. Αυτός είναι ο πλούτος της χώρας και χάνεται. Το προϊόν της παραγωγικής τους εργασίας όπως και η δυναμική τους προστίθεται στο Α.Ε.Π. άλλων κρατών ενώ είναι αβέβαια αν και πότε θα επιστρέψουν μόνιμα στη χώρα. Την ίδια στιγμή, από αυτούς που έχουν απομείνει στην Ελλάδα σύμφωνα με τις στατιστικές, ένας στους τέσσερις είναι πλέον αναγκαστικά έτοιμος προς μετανάστευση για να επιβιώσει. (Έτοιμοι να μεταναστεύσουν ένας στους τέσσερις Έλληνες)

Αυτό που ονομάζεται κράτος δείχνει όχι μόνο ανίκανο αλλά και άβουλο να αλλάξει οτιδήποτε, ακόμα και την απώλεια του ίδιου ανθρώπινου δυναμικού της χώρας. Ευθύνεται όμως. Ακόμα και αν το αθωώσουμε ηθικά από κάθε τι που αφορά το παρελθόν, πολλοί από αυτούς που φεύγουν αντιπροσωπεύουν ακριβώς τον ανθρώπινο πλούτο στον οποίο θα έπρεπε να στηριχτεί η χώρα για το μέλλον.

Την ίδια στιγμή μέσα στην οικονομική και ηθική ένδεια που βιώνουμε ακούμε και επισήμως γύρω μας να σκάνε διάφορες ιστορίες για μίζες δεκάδων εκατομμυρίων των οποίων το μέτρημα έχουν χάσει ακόμα και οι ίδιοι αυτοί που τις καρπώθηκαν, οι οποίοι βέβαια είναι οι μικρομεσαίοι παίκτες. Σε μια Ελλάδα που φτωχοποιείται τάχιστα και βιαίως κάποιοι δηλώνουν με ευκολία απολογούμενοι στους ανακριτές ότι δεν θυμούνται ακριβώς πόσα εκατομμύρια έχουν πάρει, ενώ άλλοι καταθέτουν με ευκολία μισό εκατομμύριο ως εγγύηση για να παραμείνουν ελεύθεροι.

Την ''κάθαρση" όμως προσφέρει το ίδιο σύστημα απλά για να μετριάσει τις αντιδράσεις του κόσμου. Ακόμα και αυτές οι ιστορίες είναι σχεδιασμένες επί της ουσίας να λειτουργήσουν εκτονωτικά για το λαϊκό αίσθημα και επί εκ του αποτελέσματος εικονικές.