Πέμπτη 15 Μαΐου 2014

Με ΣΥΡΙΖΑ και Σπαρτινό για τον δήμο της Πάτρας

Tα πράγματα πλέον ξεκαθαρίζουν όσον αφορά τους βασικούς υποψηφίους του δήμου Πατρέων παρά το σύνολο των 12 υποψηφίων. Σε λίγες ημέρες θα φανεί αν οι Πατρινοί θα επιλέξουν να στείλουν στον δεύτερο γύρο για την διεκδίκηση του δήμου την παράταξη του ΚΚΕ με επικεφαλής τον συμπαθή κ. Πελετίδη, την παράταξη του κ. Χριστόπουλου που υποστηρίζεται από το σύστημα Νέας Δημοκρατίας και ΠΑΣΟΚ ή την παράταξη της ΡΑΠ που υποστηρίζεται από τον κ. Σπαρτινό και τον ΣΥΡΙΖΑ. Ο νυν Δήμαρχος κ. Δημαράς έχει συντριπτικά αρνητικές εντυπώσεις στο σύνολο των Πατρινών δημοτών και δεν φαίνεται ότι θα μπορέσει να ανταγωνιστεί τους υπόλοιπους.

Οι εκλογές στους δήμους έχουν ούτως ή άλλως ιδιαίτερα χαρακτηριστικά. Ιδίως στον ά γύρο οι προτιμήσεις του εκλογικού κοινού γίνονται και με κριτήρια προσωπικά. Να στηριχθεί ο φίλος, ο συγγενής, ο γνωστός, ανεξαρτήτως παράταξης και πολιτικών αναφορών. Οι εκλογές στους δήμους βέβαια έχουν περαιτέρω χαρακτηριστικά αυτοδιοικητικά αλλά και πολιτικά. Δυστυχώς οι δημότες της Πάτρας δεν αφιερώνουν χρόνο στις αναγνώσεις των πολιτικών προγραμμάτων.

Και οι τρεις βασικοί υποψήφιοι διεκδικητές του δήμου Πατρέων πάντως έχουν την στήριξη και το σχετικό πολιτικό αξιακά πρόγραμμα και προσανατολισμό για την πόλη που καθορίζει η φυσιογνωμία των κομμάτων από τα οποία υποστηρίζονται. Ο κ. Χριστόπουλος κατά ένα παράδοξο τρόπο επιχειρεί να εμφανιστεί ως ανεξάρτητος υποψήφιος βέβαια, αν και μόλις στις προηγούμενες εκλογές η ΝΔ τον ενεφάνιζε σε κομματικές εκδηλώσεις της ως τον κομματικό υποψήφιο της στο Δήμο της Πάτρας. «Τον άνθρωπο τον οποίο κανείς ευσυνείδητος Νεοδημoκράτης δεν δικαιούται να μην στηρίξει». Παρατίθεται σχετικό link και ολιγόλεπτο βίντεο με τον κ. Μπεκίρη να μιλά στο κομματικό κοινό της Νέας Δημοκρατίας και να εξηγεί τα καθέκαστα. Αξίζει να δείτε το βίντεο. 

Πέμπτη 1 Μαΐου 2014

Να ακουστούν οι φωνές μας


Τα αποτελέσματα των τριπλών εκλογικών αναμετρήσεων, με την κάθε κάλπη βέβαια να έχει την διαφορετικότητα και την βαρύτητα της, μπορούμε ωστόσο συνολικά να πούμε ότι θα κρίνουν ή την διατήρηση του υφιστάμενου καθεστώτος ή την αλλαγή του. Στην χώρα μας και βέβαια στην Ευρώπη.

Η ''ανατροπή'' συνδέεται κατ' αρχήν με την αλλαγή πολιτικής για την επιβίωση των ζωτικών συμφερόντων της κοινωνίας. Των βασικών και αναφαίρετων. Στην Ελλάδα αλλά και στον χάρτη της Ευρώπης. Στέγη-Τροφή-Υγεία-Δημοκρατία.

Το 1/3 σχεδόν της κοινωνίας στη χώρα μας είναι κάτω από τις όρια της φτώχειας σε σχέση με το ελάχιστο αναγκαίο εισόδημα για την επιβίωση. Πολύς κόσμος στερείται ακόμα και την αναγκαία τροφή, οικογένειες υποσιτίζονται, νέοι  μεταναστατεύουν για να δουλέψουν ως σερβιτόροι στην Γερμανία για 600 ευρώ. Η αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης, η αποτροπή της νεανικής μετανάστευσης και η δημιουργία θέσεων απασχόλησης στη χώρα μας συνδέεται με τις εκλογές. 

Οι Περιφέρειες της χώρας θα διαχειριστούν το νέο Ε.Σ.Π.Α. με δεκάδες κωδικούς και διαφορετικές δυνατότητες επένδυσης και χρηματοδότησης για τα έτη 2014-2019. Ο τρόπος διαχείρισης αποτελεί μοχλό άσκησης οικονομικής πολιτικής. Οι στρατηγικές επιλογές για τους ωφελούμενους και ο τρόπος που θα σχεδιαστούν και θα μοιραστούν τα κονδύλια εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ πρέπει να κατευθυνθούν όχι στο γνωστό επαγγελματικά πελατειακό σύστημα αλλά στην υγιή επιχειρηματικότητα στη χώρα και στις τοπικές κοινωνίες. 

Οι Περιφέρειες πλέον λειτουργούν ως αυτόνομα Υπουργεία Οικονομικών στα διοικητικά όρια που διοικούν. Έχουν ευρείες αρμοδιότητες που τους παραχωρούνται ευθέως από το κράτος. Μπορούν να προωθήσουν την νεανική και μικρομεσαία επιχειρηματικότητα, την καινοτομία. Μπορούν να κατευθυνθούν στους αγρότες, στην ύπαιθρο, στα νησιά μας, στα ασθενή τμήματα της κοινωνίας, στους ανέργους. Η διαχείριση των απορριμάτων, των λιμανιών, των αεροδρομίων της χώρας, του οδικού δικτύου, μεγάλα έργα πραγματοποιούνται από τους Ο.Τ.Α. Χρειάζεται ουσιαστική αλλαγή πολιτικής, αλλαγής μοντέλου και προσώπων στην αυτοδιοίκηση που αποτελεί βασικό βραχίονα πλέον χάραξης της εθνικής πολιτικής. 

Οι Δήμοι θα διαχειριστούν την καθημερινότητα μας. Οι επιλογές των δημοτικών σχημάτων που θα διοικήσουν τις πόλεις μας για τα επόμενα 5 χρόνια θα καθορίσουν την ποιότητα ζωής μας και τις σχέσεις μας με την τοπική αρχή που καλείται να αναλάβει τον ρόλο της, να διορθώσει χιλιάδες προβλήματα, να διαμορφώσει νέες σχέσεις ανάμεσα στους δημότες και στις αρχές. Οι δήμοι θα υπερασπιστούν τα θαλάσσια μέτωπα των πόλεων, την κοινωνική πρόνοια, τις συνεταιριστικές προσπάθειες, νέα μοντέλα ανάπτυξης παραγωγικών δραστηριοτήτων, θα αναδείξουν τον πολιτισμό στην καθημερινότητα μας.

Τετάρτη 30 Απριλίου 2014

Eλλάδα χωρίς παραλίες, υπάρχει ;


Είμαστε έθνος ναυτικών. Λαός ναυτικός εδώ χιλιάδες χρόνια. Από τις θάλασσες ξεκινήσαμε.

"T' άτιμο στοιχειό" που λέει κι ο Καρκαβίτσας. Η ναυμαχία της Σαλαμίνας είναι η πρώτη σύγκρουση μεταξύ των πολιτισμένων Ελλήνων και των βαρβάρων. Ξέραμε τις θάλασσες. Γι αυτό νικήσαμε και επιβιώσαμε. Δεν οργώσαμε μόνο με άροτρα την γη μας. Μάθαμε την θάλασσα, την αγαπήσαμε, την ταξιδέψαμε, μας έδωσε τροφή, μας προσέφερε βιός και εμπόριο, έγινε και τάφος μας. Από εκεί ξεχυθήκαμε στον κόσμο. Από τα πέλαγα προς τις στεριές. Τα 3/4 του πλανήτη μας είναι θάλασσες και οι Έλληνες ήταν οι πρώτοι που τις έκαναν σπίτια τους.

Πόσοι από εμάς δεν έχουμε ή δεν είχαμε σχέση με κάποιο ναυτικό; Πόσοι από εμάς δεν αντικρίζουμε με τον ίδιο σεβασμό όχι μόνο τα ροζιασμένα χέρια του αγρότη αλλά και τα σκληρά χέρια του ψαρά; Αυτού που του βάθυνε τις κόγχες των ματιών της θάλασσας η υγρασία. Αυτού που σκλήρυνε το βλέμμα του τ' αλάτι.

Πουλιέται αυτός;

Πόσοι από εμάς δεν έχουμε ως καταφύγια κάποιες παραλίες; Καταφύγια ηρεμίας, επαφής με την φύση, ανάτασης, δίπλα στο γαλάζιο; Πόσοι από εμάς δεν ξοδέψαμε νύχτες με την παρέα σε μία παραλία ανάβοντας φωτιά, παίζοντας μουσική, τραγουδώντας δυνατά κάτω απ' το φεγγάρι με κιθάρες και ζωηρές ματιές;


Η θάλασσα μας περιτριγυρίζει. Είμαστε η χώρα με την μεγαλύτερη ακτογραμμή στην Ευρώπη. Με τα περισσότερα νησιά. Η θάλασσα είναι τα χνάρια μας. Το παρελθόν, το παρόν αλλά και το μέλλον, η βαριά βιομηχανία μας, ο τουρισμός.

Η Ελλάδα έχει σχεδόν ίδιο εμβαδόν με τη Γερμανία, μαζί με το υγρό στοιχείο εντός των συνόρων μας. Μόνο το 1/3 της χώρας μας όμως είναι ξηρά, ενώ τα 2/3 είναι υγρό στοιχείο.

Η πρόσβαση από την ξηρά στο υγρό στοιχείο αποτελεί αναφαίρετο δικαίωμα για κάθε Έλληνα, που ο περιορισμός του ισοδυναμεί με το μάντρωμά του στο χερσαίο 1/3 της ελληνικής επικράτειας.

Το νέο νομοσχέδιο που τίθεται σε διαβούλευση για πρώτη φορά ρυθμίζει την κατάργηση και του αιγιαλού. Ο αιγιαλός, οι παραλίες μας, οι εκτάσεις εκείνες της ξηράς που είναι μεταξύ των ορίων που φθάνει το κύμα είναι κοινόχρηστες σύμφωνα με το νόμο. Πάντα ήταν σύμφωνα με τον Αστικό Κώδικα.

Ο Αστικός Κώδικας έχει γίνει πλέον ένα χαριτωμένο κείμενο που κάποτε διατύπωνε κανόνες που τώρα μοιάζουν ευχές. Έτσι καταντήσανε και το Σύνταγμα.


Στο άρθρο 967 του ΑΚ ορίζεται ότι πράγματα εκτός συναλλαγής είναι τα κοινά σε όλους, τα κοινόχρηστα ενώ στο επόμενο άρθρο ορίζεται με σαφήνεια ότι κοινόχρηστα είναι ιδίως τα νερά με ελεύθερη και αέναη ροή, οι δρόμοι, οι πλατείες, οι αιγιαλοί, τα λιμάνια και οι όρμοι, οι όχθες πλεύσιμων ποταμών, οι μεγάλες λίμνες και οι όχθες τους. Εκτός συναλλαγής λέει ο νόμος.

Στο νέο νομοσχέδιο για τον αιγιαλό:

- Αφαιρούνται όλοι οι περιορισμοί στην έκταση που μπορεί να παραχωρηθεί σε απλή χρήση (λ.χ. ξαπλώστρες, αναψυκτήρια).

- Αφαιρούνται όλες οι αναφορές στην υποχρέωση ελεύθερης και απρόσκοπτης πρόσβασης στον αιγιαλό, καθώς και η απαγόρευση της παραχώρησης της αποκλειστικής χρήσης αιγιαλού και παραλίας.

- Επιτρέπεται η επιχωμάτωση (μπάζωμα) θαλάσσιου χώρου για την εξυπηρέτηση επιχειρηματικής δραστηριότητας που έχει ενταχθεί στις στρατηγικές επενδύσεις

- Το σχέδιο νόμου επίσης προβλέπει τη δυνατότητα νομιμοποίησης αυθαίρετων κατασκευών (έναντι οικονομικού ανταλλάγματος) που βρίσκονται στον αιγιαλό και την παραλία και οι οποίες χρησιμοποιούνται όχι για κατοικία, αλλά για επιχειρηματικούς σκοπούς.

Αυτός που παριστάνει τον Υπουργό Οικονομικών, για τον οποίο σύντομα θα διερευνηθούν πολλά, κατάφερε να αποφασίσει και την νομιμοποίηση αυθαιρέτων στον αιγιαλό τερματίζοντας αυθαίρετα και την εκστρατεία του υπουργείου Περιβάλλοντος για κατεδάφιση αυθαιρέτων με πόρους του Πράσινου Ταμείου.

Η προσπάθεια αυτή μάλιστα, όπως πληροφορούμαστε από την Καθημερινή, είχε ξεκινήσει εδώ και δύο χρόνια ενώ ο γενικός επιθεωρητής Περιβάλλοντος ζήτησε από τις Αποκεντρωμένες Διοικήσεις την αποστολή συγκεντρωτικών πινάκων αυθαιρέτων παραλαμβάνοντας περί τα 3.000 πρωτόκολλα κατεδάφισης αυθαιρέτων στον αιγιαλό σε όλη την Ελλάδα ( ).

Όλες αυτές οι κατεδαφίσεις των αυθαιρέτων που θα γινόντουσαν για την υπεράσπιση του φυσικού μας πλούτου και την ανάδειξη της ομορφιάς της πατρίδας μας τώρα τερματίζονται. Ξεκινά η νομιμοποίηση τους, οι συναλλαγές με μίζες για τον χαρακτηρισμό των αυθαιρέτων ως επιχειρηματικά ακίνητα και τα γνωστά.

Η κλειστή κλίκα του ΤΑΙΠΕΔ θα αρχίσει τις ιδιωτικοποιήσεις σε αναμενόμενους αποκλειστικούς και κανονισμένους πλειοδότες για την παραχώρηση προς εκμετάλλευση της ακτογραμμής και των παραλιών μας. Οι συναλλαγές θα κανονίζονται σε λόμπυ πεντάστερων ξενοδοχείων ή σε ταβέρνες από Υπουργούς πολιτικάντηδες με κρασάκι, κουστωδία που θα παίρνει κι αυτή το κατιτίς της και έχει ο Θεός.


Κανένας Λαός δεν εξουσιοδότησε καμιά καλπονοθευτικά διαπλεκόμενη παρέα να πουλά τον αιγιαλό και την ιστορία μας. Είναι βαθύτατα παράνομο και προσβλητικό!


Έχουμε μια ιστορία, όσο και αν δεν την σεβαστήκαμε ως σύγχρονοι Έλληνες, δε νοείται ούτε να την ιδιωτικοποιήσουμε ούτε να την πουλήσουμε. Να την προστατέψουμε ναι, να την αναδείξουμε ναι, να την προβάλλουμε και να την εκμεταλλευτούμε τουριστικά ναι, με σεβασμό σε εμάς, στον κοινόχρηστο χαρακτήρα τους κατά τον προορισμό των πραγμάτων.


Να τα πουλήσουμε, όμως, γιατί και σε ποιους;


Για να εξυπηρετήσουμε τάχα ένα χρέος που ούτως ή άλλως γιγαντώνεται και αυξάνεται σταθερά και είναι αδύνατον να αποπληρωθεί ακόμα και αν πουλήσουμε όλα τα ακίνητα, τα λιμάνια, τα αεροδρόμια και τον φυσικό πλούτο όλης της χώρας; Ή μήπως για να πάρουνε ορισμένα ωραία εξοχικά οι κολλητοί, οι εθνικοί μας εργολάβοι, και τις μιζούλες τους οι μαυρογυαλούροι που θα κανονίσουν τι θα πουλήσουν και σε ποιον, οικόπεδα με φόντο την θάλασσα και τον αιγιαλό.

Γιατί το κάνουμε όλο αυτό; Για να αποδείξουμε πόσο άχρηστοι ή πόσο διεφθαρμένοι είμαστε;


Είναι τόσο δύσκολο να βρούμε σοβαρούς ανθρώπους να διαμορφώσουμε χρήσεις και τρόπους αξιοποίησης της δημόσιας περιουσίας με σεβασμό στις ακτές μας; Τρόπους που θα βοηθήσουν τον τουρισμό με σεβασμό στο περιβάλλον και την φυσική διάταξη της χώρας μας.


Με λογικούς περιορισμούς που θα διαφυλάξουν αυτή τη φυσική διάταξη μπορεί να βοηθήσουμε την τουριστική ανάπτυξη και τη βελτίωση της οικονομικής συνεισφοράς του τουρισμού που είναι η "βαριά βιομηχανία" της χώρας. Με μέτρο και σύνεση. Όχι άναρχα και στη διακριτική ευχέρεια κάποιων γραφειοκρατών με βάση τη μίζα που θα εξασφαλίζουν για τον εαυτό τους σε βάρος της κοινωνίας.

Πρέπει να αναδείξουμε και να αξιοποιήσουμε την ομορφιά μας και την ιστορία μας. Όχι να την πουλήσουμε!

Tι ακριβώς πουλάνε αυτοί οι τύποι και ποιος τους νομιμοποίησε να παραβαίνουν τον νόμο ως ανδρείκελα μιας παραπαίουσας κυβέρνησης;

Κάποια πράγματα δεν εκχωρούνται. Ούτε πουλιούνται. Οι ακτές μιας ναυτικής χώρας που στα 2/3 της απαρτίζεται από υγρό στοιχείο είναι σε αυτά που δεν πουλιούνται!


Δεν μεταφράζονται όλα σε χρήματα. Υπάρχουν κάποια όρια που έχουν προ πολλού ξεπεραστεί. Στην Ελλάδα δεν θα πρέπει να ανεχτούμε παραλίες με συρματοπλέγματα και φουσκωτούς τριγύρω. Δεν μεγαλώσαμε στο Γκουαντανάμο ούτε θα μας κάνουν Βόρεια Κορέα εκείνοι που την κοροϊδεύουν. Εξοικειώθηκαν πολύ με αυτά τα πρότυπα οι άρχοντές μας.


Τα πολιτικά ανδρείκελα που μας οδηγούν σε ένα νέο μεσαίωνα πρέπει να παραγκωνιστούν. Έχουμε υποστεί πολλές ταπεινώσεις και έφθασε η ώρα μια φορά να νικήσει ο Λαός.


Ο πολιτικός χρόνος πυκνώνει και η Ελλάδα θα γυρίσει σελίδα.


Οσονούπω.

Πέμπτη 10 Απριλίου 2014

Οι ψηφοφόροι της ΝΔ συμφωνούν με τον Τσίπρα

Εντυπωσιακά τα δημοσκοπικά ευρήματα της έρευνας που παρήγγειλε η εφημερίδα "Ποντίκι" για την πεποίθηση των Ελλήνων σε σχέση με την ακολουθούμενη οικονομική πολιτική στην Ευρώπη που χαράσσεται βέβαια ιδίως στο Βερολίνο. 

Το βασικό εύρημα είναι ότι οι Έλληνες υιοθετούν για την κρίση στην Ελλάδα και την Ευρώπη κατά πλειοψηφία τις θέσεις και τις απόψεις του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Το πιο εντυπωσιακό είναι ότι οι θέσεις του Τσίπρα είναι αποδεκτές ακόμα και στους περισσότερους φίλους της ΝΔ σε αντίθεση μάλιστα με όσα πρεσβεύει ο Πρωθυπουργός ή η συγκυβέρνηση. Υπάρχουν μάλιστα δείκτες που δείχνουν συντριπτικές πλειοψηφίες και απόλυτη ταύτιση μεταξύ των ψηφοφόρων των ΣΥΡΙΖΑ και της ΝΔ όσον αφορά τις θέσεις του Αλέξη Τσίπρα. 

Αναλυτικότερα. Στο κομβικό δίλημμα αν συμφωνούν ή διαφωνούν οι ερωτώμενοι με την θέση του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης ότι η πολιτική της Μέρκελ διαλύει την Ευρώπη: Το 52% των ερωτηθέντων απαντά πως συμφωνεί ή μάλλον συμφωνεί, σε αντίθεση με το 35% που διαφωνεί ή μάλλον διαφωνεί. Με την θέση του Αλέξη Τσίπρα συμφωνεί το 49% των ψηφοφόρων της ΝΔ σε αντίθεση με το 40% που διαφωνεί. Η πλειοψηφία δηλαδή των ψηφοφόρων της ΝΔ υιοθετεί τον βασικό πυρήνα της πολιτικής διαφωνίας του ΣΥΡΙΖΑ με τα ακολουθούμενα προγράμματα οικονομικής πολιτικής των οποίων ζητά την αλλαγή το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης. 

Η δημοτικότητα της Μέρκελ ως προσώπου που ενσαρκώνει και καθορίζει την οικονομική πολιτική στην Ελλάδα και στην Ευρώπη είναι συντριπτικά αρνητική στους Έλληνες και κατά πλειοψηφία και στους ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ και της ΝΔ. Ειδικότερα το 70% των Ελλήνων έχουν σίγουρα ή μάλλον αρνητική άποψη ενώ μόλις 24% έχουν θετική ή μάλλον θετική εικόνα. Το 52% άλλωστε των ψηφοφόρων της ΝΔ, σε αντίθεση με το 41% αυτής ταυτίζεται με το συντριπτικό ποσοστό των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ για την αρνητική εικόνα της Καγκελαρίου την οποία πάλι υποδέχτηκε ο πρωθυπουργός σε μια αστυνομοκρατούμενη πρωτεύουσα, με απαγόρευση διαδηλώσεων και 10.000 αστυνομικούς στο δρόμο να ελέγχουν την ησυχία. Αυτά τα μέτρα όμως δείχνουν την αποτυχία της ακολουθούμενης πολιτικής που μπορεί να διαφυλάσσεται πλέον μόνο με βία ή με την απειλή βίας. 

Το 83% άλλωστε των ψηφοφόρων και του ΣΥΡΙΖΑ και της ΝΔ, κατά απόλυτη ισοψηφία, θεωρούν ότι ο Σαμαράς οφείλει να ανοίξει το ζήτημα του κατοχικού δανείου στην επίσκεψη της Καγκελαρίου στη χώρα. Προφανώς και εννοούν το ζήτημα να τεθεί σε σοβαρή και όχι επικοινωνιακή βάση για δηλώσεις μπροστά στα κανάλια αν και ούτε αυτό μπόρεσε να αρθρώσει επικοινωνιακά ο Πρωθυπουργός. Για άλλη μια φορά οι ψηφοφόροι της ΝΔ φαίνεται να ταυτίζονται με την στάση του Αλέξη Τσίπρα και όχι του πρωθυπουργού. 

Το 40% των ψηφοφόρων της ΝΔ συμφωνεί με τον Αλ. Τσίπρα: «Η πολιτική της Μέρκελ διαλύει την Ευρώπη» . Τα συνολικά ευρήματα

Τετάρτη 2 Απριλίου 2014

Μαζί θα φέρουμε πίσω την Δημοκρατία

Την τελευταία εβδομάδα, με όσα είδαμε στη Βουλή και με την ακρόαση μιας μόνο εκ των αθέατων συνομιλιών του γενικού γραμματέα της κυβέρνησης με το ακροδεξιό και νεοναζιστικό μόρφωμα, αποκαλύφθηκε ότι η κυβέρνηση έχει πλέον απονομιμοποιηθεί. Ηθικά, πολιτικά πλέον και θεσμικά. Έχουμε περάσει σε μία φάση του πολιτεύματος που η δημοκρατία απειλείται και έχουμε υποχρέωση ως πολίτες να επέμβουμε. 

Στην συνεδρίαση της Βουλής κατά την ψήφιση ενός τεράστιου σε σημασία πολυνομοσχεδίου που επηρεάζει το μέλλον πολλών επαγγελματικών τάξεων αλλά και την τύχη των τραπεζών, διαπιστώσαμε ότι οι νόμοι διακωμωδούνται. Η ερμηνεία του Συντάγματος και η αντίληψη του νόμου αλλάζουν μέσα σε 5 λεπτά κατά το δοκούν. Η πρόταση μομφής κατά του Υπουργού Οικονομικών έγινε αρχικά τυπικά δεκτή μετά από λίγο όμως αποφασίστηκε ότι δεν βόλευε να συζητηθεί. 

Η κατά παραγγελία φυλάκιση βουλευτών, ακόμα και του νεοναζιστικού μορφώματος από τον ίδιο τον Σαμαρά, όπως διαφαίνεται από την συνομιλία Μπαλτάκου-Κασιδιάρη, δείχνει την καταπάτηση κάθε στοιχειώδους έννοιας δικαίου. Ακόμα όμως και μια εγκληματική συμμορία δικαιούται τον φυσικό της δικαστή σε μία χώρα που ακολουθεί το Νόμο. Όμως στην Ελλάδα ο Νόμος είναι ο ίδιος ο Βενιζέλος και ο Σαμαράς.

Η αλήθεια είναι ότι εδώ και χρόνια κυβερνόμαστε με Πράξεις Νομοθετικού Περιεχόμενου (έχουν ήδη ψηφιστεί 34!) που αλλοιώνουν το πολίτευμα ή με κατεπείγοντα νομοσχέδια εκατοντάδων κυριολεκτικά σελίδων που μοιράζονται κατ’ επίφαση της νομιμότητας στους βουλευτές λίγες ώρες πριν την ψήφιση τους. Οι διατάξεις μοιράζονται στο καφενείο της Βουλής λίγες ώρες πριν ψηφιστούν χωρίς κανείς να τους έχει διαβάσει, να τους γνωρίζει ή να καταλαβαίνει τι θεσμοθετεί. 

Το Κοινοβούλιο έχει ευτελιστεί. Οι Υπουργοί δεν απαντούν ούτε στις επερωτήσεις των βουλευτών ως υποχρεούνται, ψηφίζουν ότι θέλουν χωρίς έλεγχο, ο πρωθυπουργός δεν πατάει στην Βουλή, η θλιβερή κοινοβουλευτική ομάδα των συγκυβερνώντων διαβάζει μέσα στις τροπολογίες των νομοσχεδίων που ψηφίζει τις οδηγίες που μοιράζει ο σύμβουλος του Άδωνι για το πως πρέπει να αντιμετωπίζονται οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ! Να μην ξεχάσουν τα Σ.Ο.Σ. οι κομπάρσοι εκεί όπου δεν υπάρχουν οι πληρωμένοι δημοσιογράφοι να τους προστατεύουν. 

Κυριακή 30 Μαρτίου 2014

Δικαστική εξουσία και ΤΑ.Ι.ΠΕ.Δ.

Το Σύνταγμα καθορίζει το πλαίσιο λειτουργίας της εθνικής οικονομίας. Στο άρθρο 106 του Συντάγματος αναγορεύεται ξεκάθαρα το κράτος, σε αντιδιαστολή με τον ιδιωτικό τομέα, ως ρυθμιστής της εθνικής κυριαρχίας και της εθνικής οικονομίας. 

Ειδικότερα το άρθρο 106 παρ. 1 ορίζει ότι «για την εδραίωση της κοινωνικής ειρήνης και την προστασία του γενικού συμφέροντος το Κράτος προγραμματίζει και συντονίζει την οικονομική δραστηριότητα στη Χώρα, επιδιώκοντας να εξασφαλίσει την οικονομική ανάπτυξη όλων των τομέων της εθνικής οικονομίας». Στην επόμενη παράγραφο εξάλλου ορίζεται ότι «η ιδιωτική οικονομική πρωτοβουλία δεν επιτρέπεται να αναπτύσσεται σε βάρος της ελευθερίας και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, ή προς βλάβη της εθνικής οικονομίας».

Στο υπέρτερο λοιπόν νομικής ισχύος νομοθέτημα της Ελληνικής Πολιτείας που ρυθμίζει τον χαρακτήρα της εθνικής οικονομίας, η ιδιωτική πρωτοβουλία υποτάσσεται στο κράτος και στο δημόσιο έλεγχο. Γι αυτό και στην επόμενη παράγραφο ο Συνταγματικός νομοθέτης δίνει την ευχέρεια στο κράτος να επιβάλλει την αναγκαστική αγορά εγκαταστάσεων ή επιχειρήσεων που έχουν ως κύριο σκοπό την προστασία του εθνικού πλούτου, χαρακτήρα μονοπωλίου ή ζωτική σημασία για την αξιοποίηση των πηγών του εθνικού πλούτου, ή έχουν ως κύριο σκοπό την παροχή υπηρεσιών στο κοινωνικό σύνολο. 

Το άρθρο 106 παρ. 4 του Συντάγματος εξάλλου ορίζει ότι «Το τίμημα της εξαγοράς ή το αντάλλαγμα της αναγκαστικής συμμετοχής του Κράτους ή άλλων δημόσιων φορέων καθορίζεται απαραιτήτως δικαστικώς και πρέπει να είναι πλήρες, ώστε να ανταποκρίνεται στην αξία της επιχείρησης που εξαγοράζεται ή της συμμετοχής σ` αυτή».

Το συμπέρασμα είναι ξεκάθαρο. Όταν επιβάλλεται ο δημόσιος έλεγχος κατά της ιδιωτικής πρωτοβουλίας στα πλαίσια λειτουργίας της εθνικής οικονομίας και επιτρέπεται στο κράτος ακόμα και να αγοράζει αναγκαστικά ιδιωτικές επιχειρήσεις που έχουν χαρακτήρα μονοπωλίου ή ζωτική σημασία για την αξιοποίηση των πηγών του εθνικού πλούτου ή την παροχή υπηρεσιών στο κοινωνικό σύνολο με τίμημα που καθορίζεται δικαστικά, τότε αναμφίβολα στην αντίστροφη περίπτωση, όπου δηλαδή η ιδιωτική οικονομία αποκτά νευραλγικού χαρακτήρα και μονοπωλιακές επιχειρήσεις του δημοσίου τομέα, το τίμημα της εκχώρησης πρέπει επίσης να καθορίζεται από την δικαστική εξουσία και όχι από έναν φορέα όπως το Τ.Α.Ι.ΠΕ.Δ. που τυγχάνει θεσμικά ανέλεγκτο. 

Δεν μπορεί βέβαια να παραγνωρίζει κανείς ότι η δημόσια περιουσία την οποία το ΤΑ.Ι.ΠΕ.Δ. "αξιοποιεί", περιλαμβάνει ακόμα και επιχειρήσεις, ακίνητα ή εγκαταστάσεις που σύμφωνα με το νόμο και τον Αστικό Κώδικα (βλ.967ΑΚ) είναι ανεπίδεκτα συναλλαγής και παρανόμως ιδιωτικοποιούνται όπως π.χ. το δίκτυο της ηλεκτρικής ενέργειας της χώρας (ΔΕΣΜΗΕ), λιμάνια και επιχειρήσεις τους (Οργανισμοί Λιμένος), αεροδρόμια (Ελληνικό) κ.ο.κ.

Το τίμημα επομένως της εκχώρησης της δημόσιας περιουσίας δεν μπορεί να καθορίζεται πίσω από κλειστές πόρτες, χωρίς καν τηρούμενα πρακτικά, χωρίς αιτιολογία για τις ληφθέντες αποφάσεις και από μία πλουσιοπάροχα αμειβόμενη παρέα (μέλη των οποίων ήταν και συγγενείς Υπουργών Οικονομικών που διαγράφονταν κατά ένα μαγικό τρόπο από λίστες) που δεν ελέγχονται από το νόμο ή από κανέναν. 

Οι πρακτικές που ακολουθούνται δεν είναι μόνο πρόχειρες αλλά και παράνομες έως αντισυνταγματικές. Η δικαστική εξουσία οφείλει να ασκήσει έλεγχο. Το ΤΑ.Ι.ΠΕ.Δ. δεν προστατεύει το δημόσιο συμφέρον. Υπάρχουν αμείλικτα ερωτήματα που χρήζουν απαντήσεων. 

- Από ποια διάταξη νόμου του Συντάγματος προκύπτει ότι είναι σύμφωνο να χάνει τον δημόσιο χαρακτήρα του ο αποκλειστικός φορέας της διαχείρισης και μεταφοράς της ηλεκτρικής ενέργειας σε μία χώρα όπως συνέβη στην περίπτωση μας με τον ΑΔΜΗΕ (πρώην ΔΕΣΜΗΕ); Σε ποιο δυτικό κράτος άραγε είναι ιδιωτικός και όχι δημόσιος ο αντίστοιχος φορέας από αυτά τα κράτη που υποτίθεται ότι αντιγράφουμε; Γιατί πουλάμε τις επιχειρήσεις διαχείρισης νερού όταν ακόμα και οι Γάλλοι που το δοκίμασαν τις επιστρέφουν στους Ο.Τ.Α. και το δημόσιο; 

- Ποιος καθορίζει την σκοπιμότητα, την νομιμότητα μιας ιδιωτικοποίησης και ιδίως ποιος την ελέγχει; 

- Οι Πρόεδροι ενός φορέα που κυκλοφορούν με τα ελικόπτερα των δικαιούχων που αποκτούν τα κρατικά μονοπώλια (για να μην ξεχνάμε και τον άτυχο μακαρίτη Πρόεδρο του ΤΑ.Ι.ΠΕ.Δ. με τον επιχειρηματία που το Σ.Δ.Ο.Ε. θεωρεί λαθρέμπορο και ο οποίος απέκτησε το μονοπώλιο του τζόγου στην Ελλάδα) είναι δυνατόν να μην ελέγχονται στις πράξεις τους; 

- Πόσο δύσκολο είναι αν κάποιος πουλά κάτι που δεν του ανήκει, να το πουλήσει χαμηλότερα απ’ την πραγματική του αξία για να πάρει στα κρυφά ένα δωράκι, ιδίως αν δεν ελέγχεται από κανέναν, ούτε από την Βουλή ούτε από την δικαστική εξουσία; 

Να λάβουμε βέβαια υπ’ όψιν τα επίπεδα τιμιότητας του πολιτικού και διαπλεκόμενου επιχειρηματικού κόσμου μας…

- Ποιος καθορίζει τέλος το «εύλογο τίμημα» είτε της μίσθωσης , είτε της πώλησης, είτε της εκμετάλλευσης της δημόσιας περιουσίας καθ' οιανδήποτε μορφή και αν αποφασίζεται; 

- Γιατί παραβλέπεται η ανάγκη ελέγχου της δικαστικής εξουσίας για το τίμημα που καθορίζεται δικαστικά ακόμα και στις αναγκαστικές απαλλοτριώσεις του κράτους έναντι των ιδιωτών αλλά εξαφανίζεται στην αντίστροφη όψη του, όταν δηλαδή οι ιδιώτες αποκτούν δημόσια αγαθά, επιχειρήσεις ή ακίνητα, κάτι μάλιστα που δεν φαίνεται να επιτρέπει ο νόμος; 

H δικαστική εξουσία πρέπει να αναλάβει θεσμικά να ελέγξει την νομιμότητα των ιδιωτικοποιήσεων και να επωμιστεί τον καθορισμό του τιμήματος για την ουσιαστική προστασία του δημοσίου συμφέροντος. Ιδιωτικοποιήσεις και αξιοποιήσεις που συμβαίνουν είναι παράνομες καθώς εκχωρούνται επιχειρήσεις και ακίνητα εκτός συναλλαγής σύμφωνα με τον Αστικό Κώδικα και το Νόμο.

Εκκρεμούν άλλωστε ενώπιον της αιτήσεις ακυρώσεως που αφορούν την νομιμότητα της λειτουργίας, των πράξεων και των αποφάσεων του Τ.Α.Ι.ΠΕ.Δ. Το τίμημα για την εκποίηση των αναφερόμενων επιχειρήσεων στην παράγραφο 3 του άρθρου 106 του Συντάγματος πρέπει να καθορίζεται από πρόσωπα αμερόληπτα που μπορεί να αποδεχτεί η κοινωνία ως εγγυητές της νομιμότητας και όχι βέβαια από ένα εξοφλημένο και διεφθαρμένο πολιτικό προσωπικό που εξακολουθεί να κυβερνά την χώρα.


Υ.Γ. Για το τι θα γίνει στο μέλλον, η διάταξη του 106 παρ.3 του Συντάγματος είναι σαφής. Και επιτρέπει πολλές επιλογές για το κράτος στο οποίο δίνει την δυνατότητα να αποκτήσει και αναγκαστικά τις ιδιωτικές επιχειρήσεις.