Πέμπτη 31 Δεκεμβρίου 2015

History lasts. Welcome 2016!

Η ιστορία δεν έχει όρια τις πρωτοχρονιές. Το 2015 πάντως χώρεσε πολλή ιστορία!
Έντονη και επίπονη, η οποία όμως ακόμα γράφεται. Η ιστορία άλλωστε διαρκεί. 

Το 2016 θα είναι καλύτερο για τη χώρα και για εμάς στο ποσοστό που επηρεάζονται οι ζωές μας από την οικονομία και την κοινωνική πραγματικότητα. 

Ο Μαζάουερ νομίζω ήταν αυτός που είχε γράψει ότι για να κατανοήσεις τι συμβαίνει στην Ευρώπη πρέπει πρώτα να κατανοήσεις τι συμβαίνει στην Ελλάδα. 

Το 2015, πολιτικά, μπορεί να χωρέσει σε αυτή την φωτογραφία. 
Πέσαμε στην παγίδα στην διαπραγμάτευση!
Ήθελε άλλη προσέγγιση και πολιτική. 

Όμως η ιστορία γράφεται. 

Το ζήτημα του χρέους διατηρήθηκε ανοιχτό στα πλαίσια του μνημονίου και του δύσκολου συμβιβασμού. Η Ελλάδα δεν είναι πλέον απομονωμένη, έχει αποκαταστήσει καλύτερες σχέσεις και εικόνα στην ευρωπαϊκή κοινότητα ενώ μετά την πρώτη αξιολόγηση ανοίγει επισήμως το ζήτημα του χρέους. Παραμένει βέβαια ένα δύσκολο και διεθνές ζήτημα και με ευρωπαϊκές ιδιαιτερότητες. 

Η Ελλάδα πρέπει να διευθετήσει το ζήτημα του χρέους της που δεν είναι βιώσιμο για να έχει προοπτική η χώρα. Και το 2016 το ζήτημα αυτό μπορεί να κλείσει. Σίγουρα θα ανοίξει σοβαρά επιτέλους πάντως!

Σε ένα παράλληλο επίπεδο όμως η Ελλάδα πρέπει να ανασυγκροτήσει το κράτος και την οικονομία της εσωτερικά. Αυτό θα της δώσει τη δυνατότητα να διαπραγματευτεί καλύτερα και το ζήτημα του χρέους. 

Το 2016 θα μπορούσε ακόμα και να κλείσει και χωρίς επιτροπείες για τις συνθήκες δανεισμού, αν είμαστε σε θέση να δανειζόμαστε από τις αγορές σε εξυπηρετήσιμα επιτόκια. 

Θα είναι μια δύσκολη χρονιά που έχει όμως να προσφέρει. Πόσα, θα κριθούν από το πόσο επαγγελματικά να τα διαχειριστούμε, σε επίπεδο εθνικής πολιτικής.



Παρασκευή 25 Δεκεμβρίου 2015

Να μετρούμε αντίστροφα

Ζούμε πλέον την εποχή κατά την οποία οι παραδοσιακές έννοιες «αριστερά-κέντρο-δεξιά» υποχωρούν στην άσκηση της οικονομικής πολιτικής.

Δεν συμβαίνει το ίδιο σε μια σειρά από κοινωνικά ζητήματα όπως το μεταναστευτικό, την απόκτηση ελληνικής ιθαγένειας σε 100.000 παιδιά μεταναστών που γεννήθηκαν στη χώρα ή σε νομοσχέδια που αφορούν ατομικές ελευθερίες.

Η επέκταση του συμφώνου συμβίωσης και στα ομόφυλα ζευγάρια, η κατάργηση των φυλακών Γ΄, το δικαίωμα των εγκύων εγκλείστων γυναικών να γίνονται μητέρες όχι μέσα στις φυλακές αλλά σε κατοίκον περιορισμό αφορούν ζητήματα στα οποία η ιδεολογία αφήνει το στίγμα της.

Η ιστορία θα πιστώσει στον Αλέξη Τσίπρα, το ΣΥΡΙΖΑ και σε λίγους προοδευτικούς ανθρώπους μέσα στο Κοινοβούλιο την προοδευτική μεταρρύθμιση της χώρας.

Η διαχείριση της οικονομικής πραγματικότητας όμως και ο εκσυγχρονισμός του κράτους είναι οι καίριοι τομείς που θα κρίνουν αν η Ελλάδα γίνει μια κανονική χώρα ή όχι.

Και η κρίσιμη λέξη που θα καθορίσει την επιτυχία ή την αποτυχία του εγχειρήματος που αφορά όλους τους Έλληνες δεν έχει ιδεολογικό επιθετικό προσδιορισμό.

Έχει μόνο ένα ουσιαστικό. Αποτελεσματικότητα.

Ας μην ξεχνούμε ότι η Ελλάδα ήταν η πρώτη χώρα στην Ευρώπη που εισήχθη σε πρόγραμμα αλλά η μοναδική που παραμένει σε επιτήρηση. Η Πορτογαλία που ήδη είναι εκτός προγραμμάτων μπόρεσε πρόσφατα να αυξήσει τον κατώτατο μισθό.

Ο κ. Ρέγκλινγκ, επικεφαλής του ESM, στην Frankfurter Allgemeine Zeitung, στις 17/12, έκανε κάποια ενδιαφέροντα  σχόλια για το πρόγραμμα στη χώρα. «Στην Ελλάδα μερικές φορές τα πράγματα "κολλάνε", αλλά δεν θα πρέπει αυτό να το εξομοιώνουμε με μεταρρυθμιστική απροθυμία».

Στην ίδια αναφορά του απέδωσε τις καθυστερήσεις των μεταρρυθμίσεων στις αδυναμίες της ελληνικής δημόσιας Διοίκησης. 

«Θα χρειαστεί μια γενιά προκειμένου να φτάσουμε στην ευρωπαϊκή κανονικότητα» συνέχισε αλλά δήλωσε ότι  «ο Τσίπρας φέρνει αποτέλεσμα» .

Ο επικεφαλής του ESM πιστώνει στον Τσίπρα όχι μόνο θέληση αλλά και αποτέλεσμα στις μεταρρυθμίσεις. Επίσης αναγορεύει ως αντίπαλο των μεταρρυθμίσεων όχι την πολιτική ελίτ της χώρας, όπως συχνά χαρακτήριζαν Ευρωπαίοι θεσμικοί παράγοντες στο παρελθόν, αλλά τη δημόσια διοίκηση. 

Κατά ένα ενδιαφέροντα τρόπο, κριτική και προβληματισμός για το ρόλο της δημόσιας διοίκησης στη χώρα, εκφράστηκε και στην τελευταία Κεντρική Επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ από διάφορους ομιλητές, γεγονός που έχει την σημασία του. 

Οι Υπουργοί επιχειρούν να εφαρμόσουν μια πολιτική που προέρχεται σε προγραμματικό επίπεδο και από τον κοινωνικό ΣΥΡΙΖΑ αλλά διαπιστώνουν πολλές φορές ότι η επιτυχία ενός μέτρου άρα και της ίδιας της πολιτικής, δεν εξαρτάται από την πολιτική βούληση και δράση αλλά από το αυτονομημένο σύστημα δημόσιας διοίκησης. 

Ο εκσυγχρονισμός της δημόσιας διοίκησης λοιπόν συνδέεται με την μεταρρυθμιστική προσπάθεια και την κανονικότητα της χώρας.  

Η συνειδητοποίηση αυτή δεν είναι δεξιάς, αριστερής, μνημονιακής ή αντιμνημονιακής απόχρωσης. Είναι απλά κάτι που επιβάλλεται όταν η χώρα βρίσκεται στο σημείο 0 από εκατοντάδες χιλιάδες πλήγματα και βάρη που κουβαλά, ένεκα των παρασιτικών κυβερνήσεων όλα αυτά τα χρόνια. 

Η απλοποίηση της νομοθεσίας για την λειτουργία των βιομηχανιών της χώρας που η Υπουργός Βιομηχανίας δεσμεύτηκε ότι θα εφαρμοστεί μέσα στους πρώτους τρεις μήνες του 2016 -κατά την ομιλία της για τον προϋπολογισμό του 2016- είναι ένα βήμα προς αυτήν την κατεύθυνση. 

Στο ίδιο πλαίσιο ο Υφυπουργός Εξωτερικών και αρμόδιος για τις Διεθνείς Οικονομικές Σχέσεις κ.Μάρδας, ήδη ξεκίνησε νομοθετικές προσπάθειες για για την δημιουργία σταθερού και ευνοϊκού επενδυτικού περιβάλλοντος μέσω ιδίως της μείωσης της γραφειοκρατίας και της απλοποίησης των διαδικασιών αδειοδότησης.

Την ίδια αποτελεσματικότητα μέσω νομοθετικών πρωτοβουλιών έχει υποσχεθεί και ο Υπουργός Οικονομικών και Ανάπτυξης για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις της χώρας. 

H λειτουργία του Enterprise Greece και του θεσμικού διαμεσολαβητή  είναι ένα από τα καινοτόμα εργαλεία που δείχνουν την βούληση της ελληνικής κυβέρνησης να καταπολεμήσει την γραφειοκρατία και να διευκολύνει τις επιχειρήσεις που μπορούν να δημιουργήσουν θέσεις εργασίας, κοινωνικά και οικονομικά οφέλη. 

Για την ενίσχυση εξάλλου της αποτελεσματικότητας της δημόσιας διοίκησης, η αξιολόγηση των δημοσίων υπηρεσιών και των δημοσίων υπαλλήλων αφορούν μια δέσμη μέτρων που ήδη ξεκίνησε αλλά πρέπει να ολοκληρωθεί κατά τρόπο ουσιαστικό. 

Η σύνδεση της αμοιβής των δημοσίων υπαλλήλων με την αποδοτικότητα τους είναι ένα μέτρο που ψηφίστηκε και μπορεί να λειτουργήσει πολύ θετικά, αν εφαρμοστεί ουσιαστικά. Θα ξεχωρίσει και θα διακρίνει τους αποτελεσματικούς υπαλλήλους που θα αναρριχηθούν πιο γρήγορα σε θέσεις ευθύνης. 

Η σχεδιαζόμενη απόφαση της κυβέρνησης να αντικαταστήσει το κομματικό μοντέλο διορισμού των Γενικών Γραμματέων των 13 Αποκεντρωμένων Διοικήσεων της χώρας με το σύστημα του διορισμού του αρχαιότερου υπαλλήλου ως Προϊσταμένου κινείται στην σωστή κατεύθυνση ως φιλοσοφία. 

Ακόμα και οι άμεσες αλλαγές που εξαγγέλθηκαν στο σύστημα των διαγωνισμών προμήθειας υλικών στα δημόσια νοσοκομεία με τη δημιουργία ειδικού λογισμικού που θα ελέγχει τα μεγέθη των τιμών έχουν σημασία.

Θα μειώσουν τη δημόσια δαπάνη αλλά και θα εκπέμψουν το σήμα ότι οι κατεστημένες σχέσεις αλλάζουν γύρω από το πάρτι λίγων εταιρειών που είχε στηθεί γύρω από τη δημόσια υγεία. 

Αποτελεσματικότητα στις μεταρρυθμίσεις και εκσυγχρονισμός της δημόσιας διοίκησης ως ζητούμενα. Για να απελευθερωθούν οι παραγωγικές δυνάμεις, να αυξηθεί ο παραγόμενος πλούτος και να αποκτήσουμε επιτέλους κράτος σοβαρό που να ανταποκρίνεται στο ρόλο του.

Είναι δυνατόν να τα καταφέρουμε;

Αυτό θα κριθεί. Και όχι σε στενό ορίζοντα.

Είναι καλό όμως ότι πλέον αυτά τα ζητήματα γίνονται μέρος της πολιτικής ατζέντας και νομοθετημάτων. Ακόμα και αν τα παρηκμασμένα μέσα ενημέρωσης στην Ελλάδα έχουν εθιστεί στην μικροπολιτική και δεν κατευθύνουν το δημόσιο διάλογο γύρω από αυτά τα ζητήματα. 

Ο Κλάους Ρέγκλινγκ μιλά για μια γενιά χαμένη μέχρι να αποκατασταθεί στη χώρα μια κανονικότητα. Αν δεν έχει άδικο αυτό συμβαίνει επειδή για περισσότερες γενιές καταστρέφαμε συστηματικά τις δομές της χώρας. 

Ας ξεκινήσουμε, τουλάχιστον, να μετρούμε  αντίστροφα.

Κυριακή 29 Νοεμβρίου 2015

Η απόλυτη νίκη της Τουρκικής διπλωματίας

Η απόλυτη νίκη της Τουρκικής διπλωματίας σήμερα.

Την ημέρα που δολοφονείται δολοφονείται εν ψυχρώ και μπροστά σε κάμερες Πρόεδρος δικηγορικού συλλόγου Τουρκίας, η εξωτερική πολιτική της γείτονας δείχνει πως μπορείς να ισορροπείς με όλους και με όλα, παίρνοντας χρήματα και επιρροή, αξιοποιώντας τα πλεονεκτήματα της γεωστρατηγικής θέσης αλλά και τα μεγέθη της χώρας.

Ακόμα και παίζοντας με τη φωτιά όπως με τη Ρωσία, και αν ακόμα δεχτεί κάποιος ότι δεν συνδέεται το γεγονός της κατάρριψης στο σύνολο μιας πολυσχιδούς πολιτικής που σχεδιάζεται και εκτελείται απέναντι σε διάφορα μέτωπα.

Η Τουρκία λαμβάνει 3 δισεκατομμύρια ως ανθρωπιστική βοήθεια για τη διαχείριση των μεταναστευτικών ροών αλλά και, επανεκκίνηση της ένταξής της στην ΕΕ και έταξε αναχαίτιση των προσφυγικών ροών.

Η Ευρώπη ουσιαστικά “υποκλίνεται” στην γείτονα χώρα υπό τον τρόμο ενός ακόμη μεγαλύτερου αριθμού προσφυγικών και μεταναστευτικών ροών. Η Τουρκία όμως πίεσε μεθοδικά και το πέτυχε αυτό. Πίεσε την Ευρώπη διπλωματικά υπερβαίνοντας τα οικονομικά ανταλλάγματα για την διαχείριση των ροών. Πέτυχε την αύξηση της επιρροής της ως υποψήφια χώρα. Περνά σε άλλη διάσταση τις σχέσεις της με την ΕΕ 

Και σήμερα, μετά την κατάρριψη των ρώσικων μαχητικών, βρίσκεται, ήδη, με την υποστήριξη του ΝΑΤΟ, της Αμερικής και της Γερμανίας ρητώς εκπεφρασμένα, παίζοντας ακόμα και με τον ISIS κατά τρόπο αναγνωρισμένο πλέον και με τη Ρωσία σε απόσταση ασφαλείας αν και καταρρίπτει μαχητικά αεροσκάφη της 

Η Τουρκική διπλωματία ισορροπεί απέναντι σε διαφορετικά μέτωπα αξιοποιώντας τους φόβους των πλευρών με τους οποίους συναγωνίζεται διπλωματικά και οικονομικά. Κατάφερε εν τέλει να λάβει δισεκατομμύρια αλλά και να ενισχύει τη σχέση της ταυτόχρονα με την Ευρώπη, την Αμερική, διατηρώντας ταυτόχρονα τον Ισλαμικό χαρακτήρα της και το δεσποτικό ηγεμονισμό του Ερντογάν στο εσωτερικό της. 


Κυριακή 22 Νοεμβρίου 2015

Μαϊμούδες και πιθηκάκια


Η χώρα δεν έχει αντιπολίτευση.

Η ΝΔ είναι ουσιαστικά ένας διαλυμένος και διεσπαρμένος κομματικά χώρος που όταν δεν έχει τον συνεκτικό ιστό της διαχείρισης εξουσίας δεν μπορεί να συνεννοηθεί ούτε στα βασικά.

Ακόμα και ο Θεοδωράκης είναι εξαφανισμένος ενώ το ΠΑΣΟΚ κινείται μεταξύ Φώφης-Βενιζέλου-Λοβέρδου δηλαδή στην καλύτερη περίπτωση κοντά στο 0, εκτός και αν επικρατήσουν ζημιογόνοι παράγοντες.

Η ΝΔ αποτυχαίνει να κάνει και εσωκομματικές εκλογές σε ένα καθεστώς φαύλης χρηματοδότησης ιδιωτικής εταιρείας ενώ οι υποψήφιοι Πρόεδροι αλληλοκατηγορούνται για το φιάσκο. Διαβάζω ότι ο Παπαμιμίκος θεωρείται ο βασικός υπαίτιος του bollywood των εσωτερικών εκλογών της ΝΔ.

Ο Παπαμιμίκος πάντως ήταν ο εκ των έσω φέρελπις πολιτικός, τον οποίο ανέδειξε ο γίγαντας Καραμανλής που αναπολείται από το δεξιό χώρο αν και ο ίδιος βαριέται να ασχοληθεί αφού είναι μόνιμα κουρασμένος, και ο οποίος ήταν ο ισορροπιστής των δεξιών φατριών. Για ανταμοιβή έκανε όλο το παιχνίδι με τα μαϊμού προγράμματα των ΜΚΟ τα οποία και διαμοίραζε με το ανάλογο αντίτιμο. Τότε που μοιράζονταν εκατομμύρια με τηλεφωνήματα τα οποία πληρώνονται τώρα.

Έκανε και άλλα βέβαια ισορροπιστικά σε αυτό το συνοθύλευμα που βασικά διατηρείτο πάντα σε σχέσεις εχθρικές ή ανταγωνιστικές αλλά επειδή μοιράζονταν εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ σε όλες τις πολιτικές οικογένειες, έπαιρνε η καθεμία εσωτερική παράταξη, οικογένεια και ο καθένας ατομικά το κομμάτι του, με διάφορους τρόπους (διορισμούς, προγράμματα εκατομμυρίων ή δεκάδων χιλιάδων ευρώ αναλόγως, χαριστικές διατάξεις για τις επιχειρήσεις τους που περνούσαν με τροπολογίες σε άσχετα νομοσχέδια, δάνεια από τράπεζες πολλά κόκκινα σήμερα κτλ) και φαινόταν μια ισορροπία.

Ισορροπία συμφερόντων όμως ήταν που βασιζόταν σε οικονομικούς συσχετισμούς με λεία το κράτος. Δεν αφορούσε τη χώρα. Γι αυτό δεν μπορούν να τα βρουν τώρα. Δεν υπάρχει λεία στη μέση. Και ο Παπαμιμίκος ήταν ένας εκ των διαχειριστών της λείας.

Αυτό το συνοθύλευμα που μπλέχτηκε και με την ακροδεξιά αισθητική, ρητορική και ανθρώπινο δυναμικό στην κυβέρνηση επί Σαμαρά, παρουσιαζόταν ως εγγυητής της σταθερότητας και η υγιής εκσυγχρονιστική δύναμη που θα μας βγάλει από τα αδιέξοδα που άλλωστε οι ίδιοι άνθρωποι και το ίδιο κόμμα δημιούργησαν για χρόνια μαζί με το ΠΑΣΟΚ.

Με πολλούς να έχουν εφταψήφια νούμερα σε διαφορες offshore βέβαια γιατί αυτό ήταν κάτι που εκαναν καλά αφού τους ενδιέφερε. Μάλλον ήταν και το μοναδικό που τους ενδιέφερε.

Όσον αφορά την εταιρεία που ανέλαβε τις ευθύνες για τις εκλογές της ΝΔ είναι μαϊμού! Δεν πολυ-υφίσταται. 

Σύμφωνα με τα επίσημα έγγραφα της Γενικής Γραμματείας του Πρωθυπουργού, από τον Ιανουάριο του 2014 μέχρι τις αρχές του 2015, η εταιρεία που ανέλαβε την διεκπεραίωση των εκλογών της ΝΔ, και δεν έχει ούτε site, είχε την ευθύνη για την τεχνική υποστήριξη του Μεγάρου Μαξίμου και την προστασία της πρωθυπουργικής έδρας από επιθέσεις hackers....



To συμφωνητικό υπέγραψε ο τότε προϊστάμενος του γραφείου Διοίκησης και Οργάνωσης του Μεγάρου Μαξίμου, Δημήτρης Κανελλόπουλος.

Η εταιρεία που δεν έχει ούτε site και είναι σχεδόν μαϊμού εταιρεία και τα έπαιρνε γενικώς, είχε αναλάβει την προστασία του Πρωθυπουργικού γραφείου και του Μαξίμου!

Για το τι έγιναν τα 400.000 χιλιάρικα των εκλογών ξέρουν εκεί στη ΝΔ. Aλλωστε μισό εκατομμυριάκι είναι πταίσμα τώρα, εντάξει δεν είναι εκεί το θέμα, εδώ έχουν κατασπαραχτεί δισ.

Πως φαίνεται πλέον άραγε όλο αυτό το παραμύθι που προτείνατε ως εγγύηση εκσυγχρονιστικού και ρεαλιστικού μονοδρόμου; Επί 5 χρόνια! Kαι κάποιοι το προωθούσαν επαγγελματικά και για οικονομικούς λόγους.

Οι άλλοι; 

Σάββατο 21 Νοεμβρίου 2015

Ποδόσφαιρο: Τόσα χρόνια ώρα μηδέν


Το Ρεαλ-Μπαρτσελόνα στη Μαδρίτη σήμερα τελειώνει 0-4 και όσοι πήγαν το χαίρονται. Το ίδιο και όσοι το είδαν. Εννοείται ούτε ίχνος επεισοδίων. Οι δύο πιο μισητοί αντίπαλοι στην Ευρώπη και στην χώρα της Ισπανίας βέβαια. 

Σήμερα πάλι η Λίβερπουλ έριξε επίσης 4 στη Σίτυ, στην μισητή γι αυτήν ποδοσφαιρικά γειτονική πόλη στο Μάντσεστερ αλλά και εκεί όλοι χάρηκαν το παιχνίδι. By the way στην Αγγλία είναι πρώτη η Λέστερ! 



Τι πιθανότητες υπάρχουν για κάτι αντίστοιχο στην Ελλάδα; Mηδέν. Για διάφορους λόγους. 

Στην Ιταλία, την ίδια ημέρα, Γιουβέντους-Μιλαν, κονταροχτυπιούνται επίσης χωρίς φασαρίες και ο κόσμος βλέπει και χαίρεται το παιχνίδι. 

Κι εδώ έχουμε τους γκάνγκστερ Προέδρους, τον μπερλοσκουνικό χουλιγκανισμό του Μαρινάκη και του Μπέου που γίνονται και δήμαρχοι, την οικονομική αλητεία που κάνει θεσμικό παιχνίδι με τα λιμάνια και τις πόλεις μας μέσω της μπάλας αλλά και κάτι αλητάκια που εδώ και χρόνια καίνε και σπάνε σταθερά τα γήπεδα σε ένα αέναο κύκλο που πάντα χειροτερεύει. 

Αυτή τη φορά το ντέρμπυ στην Ελλάδα δεν ξεκίνησε καν. Ήταν επικίνδυνο και για να ξεκινήσει με όσα έγιναν. 

Ελπίζω ο Κοντονής και η πολιτεία να μην χαριστούν. Μπας και φτιάξουμε ποτέ ποδόσφαιρο και αναλάβουν και οι ΠΑΕ τις ευθύνες τους.

Τρίτη 17 Νοεμβρίου 2015

Η απάντηση στο Ισλαμικό κράτος

Το Ισλαμικό κράτος έχει τα χαρακτηριστικά ενός πολύμορφου λαϊκού κινήματος που τρέφεται από την αποτυχία και την διαφθορά των εγκατεστημένων κυβερνήσεων στον αραβικό κόσμο.

Ενισχύεται σταθερά επίσης από την φτώχεια που πλήττει ιδίως τις χώρες χωρίς σταθερή κυβέρνηση στην περιοχή (Ιράκ, Συρία, Λίβανο).

Παράλληλα έχει συμμάχους και κράτη που του προσφέρουν διευκολύνσεις ή και ασυλία στην ευρύτερη περιοχή όπως στην Τουρκία ή την Ιορδανία. 

Το μόρφωμα αυτό δημιουργήθηκε από το Δυτικό κόσμο μετά τον πόλεμο του κόλπου για να ενώσει τον αραβικό πληθυσμό κόσμο κατά του Σαντάμ Χουσεϊν όταν ο τελευταίος θεωρείτο ο βασικός εχθρός της Δύσης.

Είναι αμφίβολο αν αντιμετωπίζεται στρατιωτικά. Χρειάζεται μάλλον ενιαίο και επεξεργασμένο σχέδιο μη στρατιωτικό αλλά πολιτικό. 

Οι βομβαρδισμοί μπορεί να πλήξουν εγκαταστάσεις του αλλά δεν μπορούν να το περιορίσουν ουσιαστικά. Δρα διακρατικά και υπερεθνικά με αυτόνομους πυρήνες και στα Αραβικά κράτη και στην Ευρώπη αλλά και στις ΗΠΑ, δηλαδή τουλάχιστον σε 3 ηπείρους. 

Παράλληλα διαθέτει ισχυρό λαϊκό έρεισμα.

Αυτό καταργεί τη δυνατότητα επίγειας στρατιωτικής επέμβασης εναντίον του. Αυτή η πρακτική είναι αδύνατη όταν ο αντίπαλος έχει ικανότητα διείσδυσης σε πολλαπλά κράτη και περιοχές, με τον κόσμο να είναι πρόθυμος να συνεργαστεί και να βοηθήσει.

Στρατιωτική επέμβαση εναντίον του εξάλλου θα ενισχύσει το μίσος, τους μάρτυρες και τον εξτρεμισμό θα τροφοτήσει  δηλαδή τις αιτίες που οδηγούν τον αραβικό κόσμο σε αυτό. 

Το σημαντικό στοιχείο όμως για την κατανόηση του ΙΚ είναι ότι πλέον έχει οικονομική δύναμη, τράπεζες ελεγχόμενες, ικανότητα του εμπορεύεσθαι και μπορεί να θρέφει δεκάδες χιλιάδες εξαθλιωμένο κόσμο σε πολλά κράτη στις αραβικές χώρες.

Για να περιοριστεί αυτό το μόρφωμα θα πρέπει ο Αραβικος κόσμος να αντιληφθεί ότι τα πλεονεκτήματα μιας φιλελεύθερης δημοκρατίας είναι περισσότερα από ένα καθεστώς φεουδαρχικού φονταμελιστικού κράτους είτε στρατιωτικών κοσμικών δικτατοριών όπως του Άσαντ, του Χουσεϊν, του Καντάφι. 

Το όπλο είναι λοιπόν ο πολιτισμός και η εγκαθίδρυση άλλων μοντέλων στον αραβικό κόσμο που μπορούν να αυξήσουν την οικονομική ευρωστία και την πολιτική ελευθερία.

Χρειάζεται και χρήμα όμως που θα διοχετευτεί στοχευμένα στον κόσμο όπου αυτό είναι δυνατό όπως π.χ. στην Αίγυπτο ή στην Τυνησία.

Η ενίσχυση του βιοτικού επιπέδου θα περιορίσει τους ΄΄μάρτυρες΄΄ που θα αποφασίσουν να αφοσιωθούν σε ένα αδιέξοδο. Η ομαλότητα στην οικονομική δραστηριότητα και οι ευοίωνες προοπτικές στις ζωές των ανθρώπων θα τους απομακρύνουν από τον εξτρεμισμό. 

Η Δύση θα πρέπει να ενισχύσει οικονομικά τις αραβικές χώρες στις οποίες η φτώχεια εξαπλώνεται αφού η φτώχεια είναι σύμμαχος του εξτρεμισμού.

Παράλληλα, η Ευρώπη στο εσωτερικό της, δεν θα πρέπει να περιορίσει τον μουσουλμανικό κόσμο, οικονομικά και κοινωνικά, αφού αυτό θα επιφέρει αντίστροφα αποτελέσματα. Ο έλεγχος πρέπει να είναι διακριτικός και αποτελεσματικός όταν απειλείται η δημόσια ασφάλεια.

Το μόρφωμα του Ισλαμικού κράτους μπορεί να περιοριστεί μόνο από τον κόσμο του Ισλάμ. Η διείσδυση του στον κόσμο είναι το τεράστιο πλεονέκτημα του αλλά και η αδυναμία του.

Το ΙΚ αναπλήρωσε ένα κενό που δημιουργήθηκε στο Ισλάμ μετά την πτώση καθεστώτων. Το έκανε μεθοδικά και σε βάθος χρόνου. Μεθοδικά και σε βάθος χρόνου θα πρέπει να μετατραπούν οι συνθήκες που ευνόησαν την γέννηση του.

Ο πολιτισμός, οι υγιείς δημοκρατίες, η οικονομική ομαλότητα και η πολιτική ελευθερία στον κόσμο που βιώνει τα αδιέξοδα και στρέφεται στο ΙΚ για να επιβιώσει είναι η απάντηση.