Σάββατο, 14 Ιανουαρίου 2017

Ο κόσμος σε 35 χρόνια μέσα από την ανάλυση των Αμερικάνικων Υπηρεσιών Πληροφοριών

Κάθε 4 χρόνια η επικεφαλής υπηρεσία των Αμερικάνικων Υπηρεσιών Πληροφοριών δημοσιεύει μια έκθεση για τις προβλέψεις της για τα μεγάλα ζητήματα που θα απασχολήσουν την ανθρωπότητα τα επόμενα 20 χρόνια. Πριν λίγα 24ωρα δημοσιεύθηκε η τελευταία έκθεση. 

Η έκθεση είναι δημόσια για να κατευθύνει τις αρχές σε προβληματισμό και σε δράση. Για την κατανόηση της αναλυτικής έκθεσης (250 σελίδων) έχει σημασία να εξηγηθεί ότι οι αμερικάνοι δεν καταγράφουν και δεν προβλέπουν τα ευνοϊκά σενάρια, δεν γράφουν για το τι τους εξυπηρετεί ή το τι θα ήθελαν να συμβεί, ούτε καν υποδεινύουν λύσεις. 

Απλά προβλέπουν και μάλιστα καταγράφουν και αρνητικά για την επιρροή της ίδιας της χώρας τους. Για παράδειγμα στην ανάλυση τους προβλέπουν ότι η αμερικάνικη οικονομία θα επιβραδύνει ή ότι η σφαίρα επιρροής της Αμερικής μπορεί να μειωθεί ενόψει ενδεχόμενου συνασπισμού Ρωσίας, Κίνα και Ιράν που θα επιδιώξουν να αυξήσουν την περιφερειακή τους επιρροή εκτοπίζοντας την αντίστοιχη αμερικάνικη. 

Ακολουθεί 2σελιδη περίληψη για τα MegaTrends όπως ακριβώς τα καταγράφει η ίδια η προϊστάμενη αρχή δηλαδή το American Intelligence Council. Είναι ένα έγγραφο που αξίζει να διαβαστεί από όλους ακόμα και από αυτούς που συμμετέχουν στη διαμόρφωση policies. 

H ανάλυση θίγει κομβικά ζητήματα όπως την περαιτέρω εξέλιξη της τεχνολογίας και τις συνέπειες της στα αναπτυσσόμενα και στα ανεπτυγμένα κράτη καταγράφοντας αρνητικές προοπτικές για τα αδύνατα κράτη και αύξηση των ανισοτήτων, την εξέλιξη της παγκόσμιας οικονομίας για την οποία καταγράφει ύφεση με τα αδύνατα κράτη να αντιμετωπίζουν μεγαλύτερους κινδύνους, την επιρροή των θρησκειών έναντι των κρατών που θεωρείται ότι θα αυξηθεί σημειώνοντας ακόμα ότι οι θρησκείες θα γίνουν και πιο authoritative σε σχέση με τις κυβερνήσεις. 

Καταγράφεται ακόμα το περιορισμένο πλαίσιο governing από τις ίδιες τις εθνικές κυβερνήσεις που θα αντιμετωπίζουν οργανωμένα πολυεθνικά συμφέροντα αλλά και πιέσεις στο εσωτερικό τους από τον κόσμο να αποκαταστήσουν την ευημερία, την φύση των παγκόσμιων συγκρούσεων που θα αλλάξει, την ενδυνάμωση του λαϊκισμού και των ακραίων τάσεων που θα οδηγήσει στον εθνικισμό, ενώ δίνουν έμφαση στην κλιματική αλλαγή και τις αρνητικές της συνέπειες για την ανθρωπότητα που θεωρείται ότι σύντομα θα έχει συνέπειες αλλάζοντας τα οικονομικά δεδομένα οικουμενικά.

Τα 7 βασικά σημεία που εντοπίζονται ως τα μεγάλα ζητήματα και το σενάριο εξέλιξης τους είναι τα ακόλουθα. 


The rich are aging, the poor are not.
Working-age populations are shrinking in wealthy countries, China, and Russia but growing in developing, poorer countries, particularly in Africa and South Asia, increasing economic, employment, urbanization, and welfare pressures and spurring migration. Training and continuing education will be crucial in developed and developing countries alike.



The global economy is shifting.
Weak economic growth will persist in the near term. Major economies will confront shrinking workforces and diminishing productivity gains while recovering from the 2008-09 financial crisis with high debt, weak demand, and doubts about globalization. China will attempt to shift to a consumer-driven economy from its longstanding export and investment focus. Lower growth will threaten poverty reduction in developing countries.



Technology is accelerating progress but causing discontinuities.
Rapid technological advancements will increase the pace of change and create new opportunities but will aggravate divisions between winners and losers. Automation and artificial intelligence threaten to change industries faster than economies can adjust, potentially displacing workers and limiting the usual route for poor countries to develop. Biotechnologies such as genome editing will revolutionize medicine and other fields, while sharpening moral differences.



Ideas and Identities are driving a wave of exclusion.
Growing global connectivity amid weak growth will increase tensions within and between societies. Populism will increase on the right and the left, threatening liberalism. Some leaders will use nationalism to shore up control. Religious influence will be increasingly consequential and more authoritative than many governments. Nearly all countries will see economic forces boost women’s status and leadership roles, but backlash also will occur.



Governing is getting harder.
Publics will demand governments deliver security and prosperity, but flat revenues, distrust, polarization, and a growing list of emerging issues will hamper government performance. Technology will expand the range of players who can block or circumvent political action. Managing global issues will become harder as actors multiply—to include NGOs, corporations, and empowered individuals—resulting in more ad hoc, fewer encompassing efforts.



The nature of conflict is changing.
The risk of conflict will increase due to diverging interests among major powers, an expanding terror threat, continued instability in weak states, and the spread of lethal, disruptive technologies. Disrupting societies will become more common, with long-range precision weapons, cyber, and robotic systems to target infrastructure from afar, and more accessible technology to create weapons of mass destruction.



Climate change, environment, and health issues will demand attention.
A range of global hazards pose imminent and longer-term threats that will require collective action to address—even as cooperation becomes harder. More extreme weather, water and soil stress, and food insecurity will disrupt societies. Sea-level rise, ocean acidification, glacial melt, and pollution will change living patterns. Tensions over climate change will grow. Increased travel and poor health infrastructure will make infectious diseases harder to manage.




The Bottomline
These trends will converge at an unprecedented pace to make governing and cooperation harder and to change the nature of power—fundamentally altering the global landscape. Economic, technological and security trends, especially, will expand the number of states, organizations, and individuals able to act in consequential ways.

Within states, political order will remain elusive and tensions high until societies and governments renegotiate their expectations of one another. Between states, the post-Cold War, unipolar moment has passed and the post-1945 rules based international order may be fading too.

Some major powers and regional aggressors will seek to assert interests through force but will find results fleeting as they discover traditional, material forms of power less able to secure and sustain outcomes in a context of proliferating veto players.